را نگويد ، يا به جاى حرفى حرف ديگر بگويد ، مثلا به جاى ( ض ) ، ( ظ ) بگويد ، يا جايى كه بايد بدون زير وزبر خوانده شود ، زير وزبر بدهد ، يا تشديد را نگويد ، نماز أو باطل است . مسأله 1010 - اگر انسان كلمه اى را صحيح بداند ، ودر نماز همان طور بخواند ، وبعد بفهمد غلط خوانده ، در صورتي كه در اعتقاد به صحت قاصر بوده ، نمازش صحيح است ، واحتياط مستحب آن است كه دوباره نماز را بخواند ، واگر وقت گذشته قضا نمايد ، ودر صورتي كه مقصر بوده بايد دوباره بخواند ، واگر وقت گذشته قضا نمايد . مسأله 1011 - اگر نداند مثلا كلمه اى به ( س ) است يا به ( ص ) بايد ياد بگيرد ، وچنانچه دو جور يا بيشتر بخواند ، در صورتي كه قصد جزئيت داشته باشد به آنچه كه صحيح است وبه غير آن هم عرفا ذكر غلط يا قرآن غلط گفته شود - مثل آن كه در ( اهدنا الصراط المستقيم ) مستقيم را يك مرتبه با ( س ) ويك مرتبه با ( ص ) بخواند - نمازش صحيح است ، ودر صورتي كه كلام آدمي گفته شود ، نمازش باطل است ، وهمچنين است اگر مثلا زير وزبر كلمه اى را نداند ، ولى اگر در آخر كلمه اى باشد كه وقف بر آن جايز است وهميشه وقف كند يا وصل به سكون نمايد ، ياد گرفتن حركت آخر آن كلمه واجب نيست ، ونمازش صحيح است . مسأله 1012 - اگر در كلمه اى وأو باشد وحرف قبل از واو در آن كلمه پيش داشته باشد ، وحرف بعد از واو در آن كلمه همزه باشد ، مثل كلمهء ( سوء ) وهمچنين اگر در كلمه اى الف باشد وحرف قبل از الف در آن كلمه زبر داشته باشد وحرف بعد از الف در آن كلمه همزه باشد ، مثل ( جاء ) ونيز اگر در كلمه اى ياء باشد وحرف پيش از ياء در آن كلمه زير داشته باشد وحرف بعد از ياء در آن كلمه همزه باشد مثل ( جئ ) بنابر احتياط مستحب اين سه حرف را با مد - يعنى با كشيدن - بخواند . واگر بعد از اين حروف - واو والف وياء - به جاى همزه حرفى باشد كه ساكن است - يعنى زير وزبر وپيش ندارد - بايد اين سه حرف را مد بدهد ، مثلا در ( ولا الضالين ) كه بعد از الف حرف لام ساكن است ، بايد الف آن را با مد